Ιθαγένεια

Τελευταία γίνεται πολλή συζήτηση για την ιθαγένεια και για το μέλλον των μεταναστών σε αυτόν τον τόπο. Προσωπικά θεωρώ δύσκολο ο πολύς κόσμος να συνηθίσει να αποδέχεται ως Έλληνα το παιδί των μεταναστών, κι ας μεγάλωσε εδώ, κι ας πήγε σε ελληνικό σχολείο, κι ας πονά τον τόπο, κι ας μην έχει άλλη πατρίδα (πέρα ίσως από μια συμπάθεια προς τη χώρα καταγωγής του), κι ας πληρώνει φόρους, κι ας είναι οι περισσότεροι φίλοι του Έλληνες, κι ας είναι ο γκόμενος/γκόμενα Έλληνας/Ελληνίδα. Εδώ αντιμετωπίζαμε ως τουρκόσπορους τους Μικρασιάτες πρόσφυγες, πώς είναι δυνατό να αποδεχτούμε τους μετανάστες ως Έλληνες; Πορεία μέσα από ναρκοπέδιο λοιπόν, με λαϊκιστές κινδυνολάγνους πολιτικούς που θέλουν να αρμέξουν ψήφους παίζοντας το χαρτί του άγριου, κατάμαυρου εθνικισμού σε ένα ευαίσθητο θέμα.
Όταν λοιπόν ακούω να μιλάνε για την ιθαγένεια σκέφτομαι όλα αυτά τα λαμόγια που μολύνουν τη χώρα, που κλέβουν τα χρήματα του δημοσίου, που παίρνουν γρηγορόσημα, φακελάκια, μίζες, που οικοπεδοποιούν καμένα δάση, που χτίζουν πάνω σε αρχαία. Είστε σίγουροι ότι ο κάθε μετανάστης που θα ελληνοποιηθεί θα είναι χειρότερος κι από το χειρότερο Έλληνα; Είστε σίγουροι ότι αν ελληνοποιηθεί θα βλάψει την Ελλάδα περισσότερο από ό,τι πολλοί Ελληναράδες; Αποκλείεται. Επομένως ποιος ο λόγος να κινδυνολογούμε και να ανησυχούμε; Μήπως αλλοιωθεί η εθνική φυσιογνωμία των Ελλήνων; Τι σημαίνει αλλοίωση όμως; Το ότι απόγονοι ξένων θα θεωρούνται Έλληνες; Μα το ίδιο έγινε και με τους Αρβανίτες και με τους Γραικομάνους Σλάβους και Κύριος οίδε με πόσους άλλους! Το ότι θα γεμίσουμε με μουσουλμάνους Έλληνες; Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, εξάλλου οι Έλληνες απ' ό,τι ξέρω ήταν Δωδεκαθεϊστές και γίνανε χριστιανοί, υπάρχει πιο μεγάλη αλλοίωση από αυτή; Γιατί λοιπόν να μας ενοχλεί η ελληνοποίηση; Επειδή, όπως λένε οι κινδυνολόγοι, θα κάνουν κόμμα και θα καταλάβουν την εξουσία; Απ' όσο ξέρω σε Αυστραλία, Γερμανία και ΗΠΑ υπάρχουν πολιτικοί ελληνικής καταγωγής. Είδατε σε κάποια από αυτές τις χώρες να σχηματίζεται ελληνικό μειονοτικό κόμμα και να διεκδικεί την εξουσία έχοντας πολιτική ατζέντα σε βάρος των άλλων πολιτών;
Το πρόβλημα όσων αντιτίθενται είναι κυρίως α) η φαντασιακή εθνική ταυτότητα και β) το κόμπλεξ τους. Οι μεν είναι πεπεισμένοι ότι dna τους αποδεικνύει πως βγήκαν από τα παπάρια του Περικλή, επομένως οι μετανάστες δεν έχουν τέτοια πιστοποιητικά και πρέπει να μη "μολύνουν" το αίμα μας. Ρομαντικός εθνικισμός, Φίχτε, δίκαιο του αίματος. Οι δε ανησυχούν πως η ελληνοποίηση του μετανάστη γείτονα θα τον κάνει ίσο κι όμοιο με αυτούς. Έτσι ποιους θα έχουνε να θεωρούνε κατώτερους ώστε να μη νοιώθουν οι ίδιοι πως είναι στον πάτο;
Θα μπορούσα να πω πως η ελληνική ιθαγένεια δεν μπορεί να δοθεί σε όποιον αποσκοπεί στο να βλάψει την Ελλάδα. Τι όφελος θα έχει η Ελλάδα αν ένας πολίτης της τη μισεί και θα έκανε τα πάντα σε βάρος της προκειμένου να ωφελήσει κάποιαν άλλη χώρα που ενδεχομένως θεωρεί πατρίδα;
...Πόσοι όμως είναι αυτοί οι "εχθροί";
Δεν αντιλαμβανόμαστε ότι όσο στεκόμαστε εχθρικά απέναντι στους μετανάστες τόσο περισσότερο τους σπρώχνουμε στην αναζήτηση της μη-ελληνικής ταυτότητας, ότι δημιουργούμε έναν φαύλο κύκλο που οδηγεί εκείνους στην περιθωριοποίηση και τον ελληνικό λαό πιο βαθιά στην ξενοφοβία; Ασφαλώς και δεν μπορούμε να περιμένουμε από κάποιον Πακιστανό να γίνει εθνικισταράς, χρυσαυγίτης, αφιονισμένος ελληνορθόδοξος που θα περιμένει τον μαρμαρωμένο βασιλιά, αλλά και πάλι, ο χρυσαυγίτης δεν είναι το πρότυπο του καλού Έλληνα πολίτη που είχα στο μυαλό μου. Προσωπικά θα προτιμούσα να μην υπήρχαν χρυσαυγίτες και άλλοι τέτοιοι βλαβεροί μαλάκες στην Ελλάδα. Να πάνε στην Τουρκία, να πάνε στην Τανζανία, στη Σαχάρα, μακριά από εδώ! ...καλύτερα Έλληνες οι οικογενειάρχες Αλβανοί, Πολωνοί, Βούλγαροι που είχα γνωρίσει, παρά οι φασίστες.
Πίστη στους νόμους και στο σύνταγμα. Πατριωτισμός υπέρ της Ελληνικής δημοκρατίας. Γνώση της ελληνικής γλώσσας (άντε και του πολιτισμού / της ιστορίας). Αυτά είχα στο μυαλό μου ως απαραίτητα εφόδια του Έλληνα. Κάποιες γνώσεις και κάποια βιώματα κοινά, που να εισαγάγουν τον μετανάστη στην ελληνική πραγματικότητα. Ειδικά η γνώση της ελληνικής ιστορίας έχει πολλά να μας διδάξει, αφού το ελληνικό έθνος δεν είναι προβολή των αρχαίων Ελλήνων στο σήμερα, αλλά ένας πληθυσμός και μία ταυτότητα που είναι συνεχώς υπό διαμόρφωση, όπως όλα τα ζωντανά έθνη της γης. Μην ξεχνάμε ότι το πρώτο έργο της νεοελληνικής γραμματολογίας είναι τα ποιήματα που υμνούν τα κατορθώματα του Διγενή και να μην ξεχνάμε ότι ο Διγενής είχε πατέρα Άραβα και μάνα Ελληνίδα. ;^)