Την περασμένη Τετάρτη περνούσα από την Πειραιώς στο ύψος της Κουμουνδούρου περπατώντας. Στη διασταύρωση είδα ένα πρεζόνι που μετά βίας στεκόταν στα πόδια του. Ταλαντευόταν αργά πάνω κάτω και ήταν στον κόσμο του. Εκείνη τη στιγμή σταμάτησε δίπλα ένας με μηχανάκι. Έβγαλε το κινητό και τον φωτογράφισε. "Τώρα θα πάει να το μπλογκάρει", σκέφτηκα.
...τελικά μπορεί και να μην το μπλόγκαρε, αλλά το σίγουρο είναι ότι πριν εμφανιστούν οι ψηφιακές μηχανές και πριν χωθούνε στα κινητά μας, δεν τριγυρνούσαμε φωτογραφίζοντας ό,τι βλέπαμε.
Γίναμε όλοι φωτορεπόρτερ, μπλόγκερ, σχολιαστές της επικαιρότητας. Δεν κρατάμε τίποτα για τον εαυτό μας, για την παρέα μας. Κι ύστερα μας φταίνε οι κάμερες στους δρόμους, μας φταίει ο ιδρυτής του facebook που δήλωσε ότι οι άνθρωποι δεν επιθυμούν να κρατήσουν μυστικά τα προσωπικά τους στοιχεία, κατηγορούμε την τηλεόραση ότι εκμεταλλεύεται τον ανθρώπινο πόνο κι εμείς το κάνουμε μέσα σε μισή ωρίτσα με ένα τζάμπα μπλογκ και χωρίς εκπαίδευση σε αυτό που λέγεται δεοντολογία.
Κι ύστερα μας φταίει η τιβί και οι δημοσιογράφοι!