Καλή άνοιξη

Πήρα μερικά πολύ ενδιαφέροντα σχόλια για το χτεσινό ποστ. Βέβαια επικεντρώθηκαν στον Ανδρέα Παπανδρέου, ενώ ο στόχος μου ήταν ευρύτερος. Έπρεπε να είχα δηλώσει εκ των προτέρων ότι δε μιλώ ως "θαυμαστής" του Ανδρέα Παπανδρέου (δε θαυμάζω κανένα πολιτικό ή άλλο πρόσωπο). Μιλάω ως θαυμαστής της αποτελεσματικής πολιτικής. Μιλούσα πεισμένος πως η πολιτική (μόνο) με αρχές ή με απαρέγκλιτες αρχές δεν μπορεί να είναι πολιτική ή μάλλον δεν έχει θέση στο πολιτικό πεδίο. Αν θέλουμε αποτελέσματα, δεν μπορούμε να στηριζόμαστε στα επιχειρήματα. Τα επιχειρήματα π.χ. δεν είχαν καμία αποτελεσματικότητα όταν οι ΗΠΑ βομβάρδιζαν το Ιράκ γιατί δήθεν είχε... όπλα μαζικής καταστροφής και ....εξόπλιζε ισλαμιστές τρομοκράτες.
Με την ίδια λογική έχω πάψει να πιστεύω ότι οι αριστερές / ακτιβιστικές / επιδοτούμενες από την Ε.Ε. / φιλανθρωπικές / αναρχικές / δενξερωγωτι ομάδες μπορούν να θέσουν σε ρεαλιστική βάση το θέμα της μετανάστευσης, ούτε να φέρουν αποτελέσματα. Οι ακραίοι δεν μπορούν να το κάνουν γιατί απλώς είναι μπάχαλοι. Το σύνθημά τους είναι "μετανάστες, μη μας αφήνετε μόνους με τους Έλλήνες", επειδή όλη τους η πολιτική ταυτότητα εξαντλείται στο να κάνει αυτοσκοπό τη σύγκρουση με την κοινωνία και τους θεσμούς. Η επιθετικότητά τους καταστρέφει την προσπάθεια να γίνουν οι μετανάστες μέρος της κοινωνίας μας και στοχοποιεί τον Έλληνα νοικοκύρη-κακομοίρη. Τον ενοχοποιεί, τον γαμάει στα μπινελίκια, δεν τον κάνει μέρος της λύσης. Κι εκείνος με τη σειρά του μαλάκας είναι να δει θετικά το θέμα της ιθαγένειας των μεταναστών; Οι άλλες ομάδες λίγο ως πολύ κινούνται ακολουθώντας ανεδαφικές πολιτικές του στιλ: κοιτάξτε τον Χαμπίμπ, γεννήθηκε στην Ελλάδα ήταν καλός μαθητής, όλα άριστα, ακούει Πέγκυ Ζήνα, είναι ΑΕΚτσής σαν τον Βαγγέλακα, δουλεύει τίμια στο ντελίβερι της πιτσαρίας του κυρ-Μήτσου και πηγαίνει πίτσες στον Βαγγέλακα, αλλά δουλεύει με το φόβο της απέλασης, ε... και θέλει απελπισμένα να γίνει Έλληνας. Τι σύμπτωση! Όλες οι ιστορίες μεταναστών που έρχονται στην επιφάνεια είναι ιστορίες επιτυχίας και πόθου για αφομοίωση, ελληνοποίηση. (Συγνώμη, είμαι ο μόνος που βλέπει εδώ το ρατσιστικό στερεότυπο;) Καλά παιδάκια, ατσαλάκωτα, θέλουν να τα αγαπήσουμε και βάζουν τα δυνατά τους να παίξουν το ρόλο "εδώ_ο_καλός_μετανάστης". Από την άλλη κάποιοι έχουμε ξεσκιστεί να ωρυόμαστε ότι οι μετανάστες δεν κλέβουν δουλειές από τους Έλληνες, επειδή οι δουλειές που κάνουν οι μετανάστες δεν είναι δουλειές που θα έκαναν οι Έλληνες. Αν δεν καταλαβαίνουμε πόσο ρατσιστικό είναι αυτό το επιχείρημα, τότε εκπλήσσομαι. Δηλαδή ο μετανάστης είναι μόνο για να ξεσκατίζει γέρους, να μαζεύει ελιές και να δουλεύει οικοδομή; Ω, τι εύστοχα επιχειρήματα, ο μετανάστης σάς ευχαριστεί που τον προορίζετε για αυτά τα σπουδαία επαγγέλματα! Κι ύστερα ενοχλούμαστε με τον κολλητό μας επειδή του ξέφυγε και μας είπε ότι αγόρασε σιντί από αράπη... Το μάνατζμεντ της μετανάστευσης στην Ελλάδα μπάζει. Δηλαδή τι μπάζει, έχει πατώσει. Ξενόφοβος λαός, ανύπαρκτο κράτος που ανέχεται την παρανομία 20 χρόνια τώρα, παρατημένες συνοικίες που γίνονται γκέτο, ομάδες πίεσης άχρηστες και χωρίς απήχηση στην κοινωνία, "ακτιβιστές" του κώλου.
Άχρηστοι όλοι. Στην ιστορία της Α γυμνασίου τα παιδιά διδάσκονται ότι ο Μεγαλέξανδρος πάντρεψε τους Μακεδόνες με Περσίδες και έτσι ήταν ο πρώτος αντιρατσιστής στην ιστορία. Τι μαλακίες είναι αυτές; Μιλάμε για ανιστόρητους αναχρονισμούς που κάνουν κακό στην υπόθεση αντί να ωφελούν. Ok, η γνωστή νεοελληνική προχειρότητα: μας δίνει το ΕΚΤ πόρους στο 75% για τα σχολικά βιβλία, ας βάλουμε και μία αντιρατσιστική κοτσάνα κι είμαστε εντάξει, την εκπαιδεύσαμε την κοινωνία.
Τα ανθρώπινα δικαιώματα χρειάστηκε να τα επινοήσουμε, να τα σκεφτούμε και έπειτα έπρεπε να ασκηθούν πιέσεις για την πραγμάτωσή τους. Δεν υπήρχαν νόμοι που να προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο μόνος νόμος που υπάρχει και δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε είναι αυτός της βαρύτητας. Το να φανταζόμαστε ότι εμείς είμαστε ίσοι με τους Σομαλούς βοσκούς ή τους Αβορίγινες είναι μία κατάκτηση. Δεν αρκεί όμως μόνο να το φανταστείς. Πρέπει να το κάνεις κτήμα της κοινότητας. Ο Αντιφώντας στην αρχαιότητα κήρυσσε την απόλυτη ισότητα Ελλήνων και βαρβάρων, αλλά ούτε οι απόψεις των σοφιστών οδήγησαν στην κατάργηση της δουλείας, ούτε το χωρίο του Απ. Παύλου περί ισότητας, ούτε η εξάπλωση του Χριστιανισμού, της θρησκείας της "αγάπης". Οι αλλαγές που θα γίνουν στην ελληνική κοινωνία χρειάζονται ένα όραμα που θα τους αγκαλιάσει όλους. Ένα παραμύθι θα αρέσει σε όλους. Ψάχνουμε τον πετυχημένο παραμυθά και το παραμύθι του.

ΥΓ: Διάβασα κάτι για "ακραίους" στο Παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ. Αυτοί οι υπερσυντηρητικοί δεν υπαγόρευαν την πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Δυσάρεστη η παρουσία τους, αλλά τουλάχιστο δεν ήταν κάτω από την ομπρέλα του ΛάΟΣ. Κάντε μια κουβέντα με τους γνωστούς και τους φίλους σας που ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ. Οι μισοί από αυτούς θα έχουν πιο συντηρητικές και ξενοφοβικές απόψεις κι από τη Χρυσή Αυγή. Αν είχαμε ένα άλλο εκλογικό σύστημα, πιο αναλογικό, τα στιλ ΛάΟΣ κόμματα θα είχαν 15-20% και θα ψηφίζανε όλοι οι αριστεροί κάποιον Σιράκ για να μη χρειαστεί να σχηματίσει κυβέρνηση συνεργασίας με κάποιον Λεπέν. Στην ιατρική θα διδάσκονταν πως το πολυτονικό θεραπεύει τη δυσλεξία και θα είχαμε διδασκαλία αρχαίων από το δημοτικό για να ενισχυθούν οι δενδρίτες και τα συνδετόνια του εγκεφάλου μας.
ΥΓ2: Ήταν πολύ χρήσιμη η διαδρομή αυτού του μπλογκ. Με έχει μάθει κάποια πράγματα. Ελπίζω να έχω την ευκαιρία να τα αξιοποιήσω. Ίσως το πιο χρήσιμο κομμάτι ήταν τα σχόλια των αναγνωστών (με εξαίρεση κάποιους βλαμμένους που τελικά συμπέρανα πως αξίζει να τους λογοκρίνεις) και για αυτό το λόγο ευχαριστώ όσους έχουν συνεισφέρει με σχόλια.